Peten

Zaterdag om 18:30 werd ik keurig opgehaald bij de familie en in een busje naar Guatemala stad gebracht waar we op allemaal verschillende plaatsen werden afgezet. De bussen vertrekken vanaf hun kantoren.
Ik zou om 22:00 met een super luxe bus vertrekken. Zeer brede leren stoelen. Er werkten ook wel dingen niet, maar een kniesoor die daar op let. Normaal zou ik goed moeten kunnen slapen, ware het niet dat de chauffeur de airco wel erg koud zette, ik lag te vernikkelen. Dus ben ik een paar keer naar voren gelopen om eerst heel vriendelijk, maar later wat onvriendelijker erop aan te dringen dat hij mij niet ziek moest maken. Dat hielp wel, voor een tijdje.Mijn Spaans is inmiddels ook op dit soort handelingen gericht.
Over de veiligheid, er reed iemand mee die duidelijk zichtbaar een pistool bij zich had, dat gaf me een iets geruster gevoel. Ach waarom zouden ze ook alleen maar bij kantoren, banken en winkels staan.
Ik heb weinig van de route kunnen zien, maar sommige wegen waren behoorlijk slecht. Echter keurig op tijd, om 6:00 vanochtend arriveerde we in Flores. Een tuctuc bracht me verder naar mijn hotel.
Het weer is goed. Ik ben in Hostal Los amigos gegaan een typisch backpackers hostal. Goedkoop, goed, simpel maar schoon, gezellig en prima ingesteld, en van Nederlandse eigenaars. Ik heb een kamer kunnen bemachtigen (hoef dus niet in een hangmat). Kamer is helemaal open en boven de centrale binnenplaats, een soort boomhut waar je door de vloer naar beneden kijkt.
Eerst maar even (koud) gedoucht en (uitstekend) ontbeten. Toen was het wachten op Jeroen die mijn trekking naar El Mirador zou regelen. Toen ik het hotel instapte liep ik al meteen tegen mijn advertentie aan (Tom komt zondagochtend aan en wil naar El Mirador, wie gaat er mee?).
Er waren nog geen aanmeldingen, dus Jeroen zou in de loop van de dag andere middelen gaan inzette.
Ik ben Flores (op een eiland in Lago de Petzen Itza) gaan verkennen. Een leuk plaatsje met een unieke ligging. Ik heb aan het eind van de ochtend ook maar spontaan met de Lncha (tuctuc-bootje) een oversteek gemaakt naar San Miguel (op een schiereiland). Toen ik een kop koffie tegen kwam ben ik maar even met Oscar (de eigenaar van Posada San Miguel) blijven praten. Die heeft zelf een hele tijd op El Mirador gewerkt, dus dat was erg informatief. Daarna ben ik doorgelopen naar een Mirador (een uitzichtpunt op het schiereiland), met een prachtig overzicht over het hele meer. Toen ik daar vandaan ging ben ik even wat gaan varieren, met als gevolg dat ik 2 uur volledig verdwaald ben geraakt. Bergen, een schiereiland en de zon recht boven je hoofd helpt niet echt in de orientatie. Uiteindelijk heeft een landbouwer mij de weg gewezen en is zijn kleinzoon (Trujillo, 9 jaar) mij op zijn fiets voorgegaan. Het was bloedheet dus ik kwam doorweekt, maar voldaan thuis. Het was een schitterende wandeling door het bos.
Tijd voor lunch en internet en ´un poco descancar´, met wat kletspraatjes.
Jeroen was wat hoopvoller over enkele lopers, dus wie weet dat er toch iets gaat gebeuren. Tijdens deze internet sessie stort het overigens van de regen (en onweer). Maar hier schijnt dat iets meer in buien te komen. Leuk vooruitzicht voor in de jungle. Ach het is maar 5 dagen, zullen we maar denken. Wordt ik extra schoon gewassen.

Mijn eerste foto´s van Peten:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Peten?authkey=Gv1sRgCID2h_j476rFvQE#