IK heb inmiddels contact met twee jongens uit Spanje en Duitsland (Michael en Julio) die ook naar El Mirador willen. Zij hebben iemand gevonden die een gids aanbeveelt (vanuit eigen ervaring). Als het goed is gaat Julio vandaag proberen om een trip te arrangeren voor morgen. Dan gaat het nog net lukken.
Vandaag weer een hele actieve dag gehad. Als eerste eindelijk weer even uitgeslapen (tot 7 uur, haha wat actief). Vervolgens naar de markt, altijd wel aardig, maar deze was wat kleiner dan ik had verwacht. Op het schiereiland (bij San Miguel) ligt ook een dierentuin. Dus overgestoken met de Lancha. Die schipper wilde me naqtuurlijk graag helemaal wegbrengen, dan liegen de prijzen er niet om, en ik wil liever wandelen. Het pad was behoorlijk gecompliceerd en stevig, met diverse verdwaalkansen. Maar als je wie dan ook tegenkomt zijn ze altijd behulpzaam en vriendelijk. Op zoek naar de Zoo stootte ik op een dierenpark waar verwaardloosde of kansarme dieren worden opgevangen en rijp gemaakt voor terugkeer in de natuur. Prachtig werk wat ze daar doen en triest om te zien hoe kortzichtig mensen met de dieren omgaan. Ik werd rondgeleid door Kyra (Denemarken) en Kate (USA), beide vrijwilligers. Indrukwekkend hoe ze tegen de bierkaai moeten knokken. Een Jaguar gezien, die al heel lang rijp is voor terugkeer, maar er wordt zoveel oerwoud gekapt dat dat waarschijnlijk niet gaat lukken, te weinig ruimte.En over de grens (naar Belize) mag niet. Ook spider monkeys gezien. Als jongen zijn ze schattig. Als ze volwassen worden worden ze opstandig en ze zijn ontzettend sterk. Dat gaat dus niet. Maar terug in de natuur kan ook niet want daar weten ze niets van. Kansarme apen zullen we maar zeggen.
Vervolgens naar de Zoo gelopen, ook nog een heel eind door smalle paadjes. Ik had inmiddels gezelscchap gekregen van een hond, die me trouw bleef volgen. In de Zoo zat ook een Puma, die toen hij mijn metgezel ontdekte behoorlijk onrustig werd en eigenlijk wel wilde gaan jagen. In de zoo werkt een hele groep ´Seminaristas´, middelbare scholieren in de laatste klas die verplicht zijn een half jaar goede diensten te bewijzen aan het land, in dit geval schoonmaken in de dierentuin). Ik heb een hele tijd op het strand, wachtend op de lancha met hun zitten praten. Mecanica Naranja (ons voetbal team) en Amsterdam, wat ze alleen van de softdrugs kennen, waren natuurlijk populaire onderwerpen. Ik mocht met hun boot meevaren. Ik heb nog even met mijn metgezel de ingang van de zoo opgezocht en daar geprobeerd hem terug te sturen naar waar hij vandaan kwam, maar zij verstond geen Nederlands en mijn honden Spaans is niet echt goed. Ze keek mij dus triest, niet begrijpend aan, en bleef iets verder weg nu, maar toch wel achter mij aan gaan. De leider ontdekte dat ik een eilandje nog niet had gezien dus mocht ik nog even snel daarheen (je krijgt 2 minuten!). Toen ik terug keerde zaten ze al met z´n allen in de lancha op mij te wachten. Dat werd dus een echte Mecanica Naranja run. Al wegvarende konden we mijn metgezel eindelijk achter laten. In de boot hebben we uitgebreid ons voorgesteld, wat veel hilariteit te weeg bracht, 15 18 jarigen, kun je wel iets bij voorstellen.Ik werd uiteindelijk helemaal naar het hotel gebracht, lancha, auto.
Na de lunch (een heerlijke zeer gezonde vruchtenmix, ben ik naar een eilandje gevaren, waar een museum gevestigd is.
Ook hier probeerde de lancha schipper mij af te zetten (normale prijs naar San Miguel Q5 (50 cent). Over de zelfde afstand naar het eiland wilde hij wel mij voor Q100 brengen en op mij wachten. Daar had ik dus geen zin in. We zijn er wel uitgekomen voor Q10.
Het museum leek meer op een soort rariteiten kabinet. Luis een 43 jarige zoon des huizes leidde mij rond. Het hele eilandje was in 65 door zijn vader gekochyt en die had er van alles mee gedaan. Er waren heel veel Maya artefacten. Interessant, maar kennelijk was het wel een echt museum, want ze werden in een dik boek over Maya kunst diverse keren vernoemd. Wat het het rariteiten kabinet maakte is dat er heel veel heel oude zend en ontvang apparaten stonden, motoren en een oude gramofoon, met 78 toerenplaten. Later kwam ik er achter dat de familie een radio zender bedrijft, Radio Peten. Overigens wel met moderne hulpmiddelen. Luis was erg vriendelijk, zag er een beetje uit als Joep van t Hek, en was geloof ik ook wel erg een moederskindje. Heel bijzonder. Een van de personeelsleden heeft me uiteindelijk gewoon weer met de lancha over gezet.
Een welbestede dag. In het hotel zijn Michael en Julio nog niet terug van Tikal, dus dat wordt afwachten.
De foto´s
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/ArcasEnRadioPeten#
Wednesday, June 23, 2010
Tuesday, June 22, 2010
Tikal
Het organiseren van mijn trektocht naar El Mirador wil nog niet echt lukken. Gisteren leken er twee potentiele medereizigers zich aan te dienen, maar die gingen naar Zotz. Dat is een trekking van 3 dagen en als site stelt het weinig voor. El Mirador is de grootste Maya site, heeft de grootste piramide ter wereld (groter dan Cheops) en de trekking is veel intensiever. Dus ik heb besloten om mijn geluk te beproeven en voor het maximum te gaan. Dat kan ook betekenen dat het niet lukt. In de tussentijd weet ik mij wel te vermaken, er is voldoende te beleven en te zien en ik hoef pas 1 juli in Verapaz te zijn. Vandaag dus een dagje naar Tikal. Om 4:30 met het busje mee, 1,5 uur rijden en voor dat de toeristenstroom op gang komt hebben we de rondleiding kunnen doen. Met toeristenstroom bedoel ik de mensen die vanaf Guatemala of Antigua met het vliegtuig hierheen komen voor een dagje Tikal.
De groep werd gesplitst in een Spaanse en een Engelse gids. Ik heb voor Spaans gekozen, maar dat bleek wel erg uitdagend te zijn, maar goed: oefenen is ook pijn leiden. Het was in ieder geval een veel kleiner groepje.
De foto´s spreken voor zichzelf. Zeer indrukwekkend. Na de rondleiding ben ik nog even alleen terug gegaan om de hele atmosfeer echt alleen te inhaleren. Dat doet goed.
De meest indrukwekkende tempel vond ik tempel IV. Daar bovenop kijk je over het woud uit en ziet op allerlei plaatsen de andere tempels erboven uit steken. Zover het oog reikt. Ongelooflijk indrukwekkend.
Het weer werkte mee (beetje erg warm), schitterende zon.
Na thuiskomst nog even met de Nederlanders waarmee ik gisterenavond samen heb gegeten zitten napraten, die waren 1,5 uur eerder thuis dan ik. Even lekker in het meer gezwommen, echt warm water, en de was gedaan.
Nu is het tijd voor rust en kijken wat er morgen te beleven valt. Iedere dag is eigelijk wel een verrassing en dat mag ik wel. Het hostal is uitstekend, heel relaxed. Dat betekent dat ik ook ´s avonds gezelligheid heb in de vorm van kletspraatjes of samen met anderen eten.
Dit zijn de bijbehorende foto´s:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Tikal#
De groep werd gesplitst in een Spaanse en een Engelse gids. Ik heb voor Spaans gekozen, maar dat bleek wel erg uitdagend te zijn, maar goed: oefenen is ook pijn leiden. Het was in ieder geval een veel kleiner groepje.
De foto´s spreken voor zichzelf. Zeer indrukwekkend. Na de rondleiding ben ik nog even alleen terug gegaan om de hele atmosfeer echt alleen te inhaleren. Dat doet goed.
De meest indrukwekkende tempel vond ik tempel IV. Daar bovenop kijk je over het woud uit en ziet op allerlei plaatsen de andere tempels erboven uit steken. Zover het oog reikt. Ongelooflijk indrukwekkend.
Het weer werkte mee (beetje erg warm), schitterende zon.
Na thuiskomst nog even met de Nederlanders waarmee ik gisterenavond samen heb gegeten zitten napraten, die waren 1,5 uur eerder thuis dan ik. Even lekker in het meer gezwommen, echt warm water, en de was gedaan.
Nu is het tijd voor rust en kijken wat er morgen te beleven valt. Iedere dag is eigelijk wel een verrassing en dat mag ik wel. Het hostal is uitstekend, heel relaxed. Dat betekent dat ik ook ´s avonds gezelligheid heb in de vorm van kletspraatjes of samen met anderen eten.
Dit zijn de bijbehorende foto´s:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Tikal#
Monday, June 21, 2010
Antigua and Starting for Peten
My stay in Antigua was a big success. I liked the place, it is very relaxing and cafes have a lot of music. So at night I went often to these cafes. Sometimes you had to look for the right one, but there are always opportunities. Sometimes I went on my own, sometimes with other students.
School was also very good. I learnt a lot, although the theory was well known to me, it was very good to doe. My last day: emission of the certificates was big fun. I had to speech, which I did by heart and I felt very at ease.
I visited some touristic places: Finca Azotea (coffee plantation and musical instruments museum), some museums, Finca Valhalla (Eco-Macademia plantation), San Antonio Aguas Callentes, Cerro de Cruz and San Juan de Obispo. I am not complete on this, but those were the most important ones.
Staying at my guest family was very good. Very hospitable and a good practice.
Saturday night I left Antigua by bus (a very luxurious one) for a nights ride to Flores. The aitconditioning was too cold, but further it was a good and safe ride.
At 6 am on sunday I arrived at my hotel: hostal Los Amigos. Very nice to stay there. I could find a room (simple, clean, very tropical (no windows), like a tree-house) so that I do not need to sleep in a hammock.
I discovered Flores and lost my way around San Miguel. The hotel owner tries to arrange my hiking tour to El Mirador, it will take some time to organize it, because I would like to do it with a group. The weather is good: hot and sunny, but in the afternoon it poured with rain.
Here are the links for my pictures of Antigua and Flores
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Antigua#
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Peten#
School was also very good. I learnt a lot, although the theory was well known to me, it was very good to doe. My last day: emission of the certificates was big fun. I had to speech, which I did by heart and I felt very at ease.
I visited some touristic places: Finca Azotea (coffee plantation and musical instruments museum), some museums, Finca Valhalla (Eco-Macademia plantation), San Antonio Aguas Callentes, Cerro de Cruz and San Juan de Obispo. I am not complete on this, but those were the most important ones.
Staying at my guest family was very good. Very hospitable and a good practice.
Saturday night I left Antigua by bus (a very luxurious one) for a nights ride to Flores. The aitconditioning was too cold, but further it was a good and safe ride.
At 6 am on sunday I arrived at my hotel: hostal Los Amigos. Very nice to stay there. I could find a room (simple, clean, very tropical (no windows), like a tree-house) so that I do not need to sleep in a hammock.
I discovered Flores and lost my way around San Miguel. The hotel owner tries to arrange my hiking tour to El Mirador, it will take some time to organize it, because I would like to do it with a group. The weather is good: hot and sunny, but in the afternoon it poured with rain.
Here are the links for my pictures of Antigua and Flores
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Antigua#
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Peten#
Sunday, June 20, 2010
Peten
Zaterdag om 18:30 werd ik keurig opgehaald bij de familie en in een busje naar Guatemala stad gebracht waar we op allemaal verschillende plaatsen werden afgezet. De bussen vertrekken vanaf hun kantoren.
Ik zou om 22:00 met een super luxe bus vertrekken. Zeer brede leren stoelen. Er werkten ook wel dingen niet, maar een kniesoor die daar op let. Normaal zou ik goed moeten kunnen slapen, ware het niet dat de chauffeur de airco wel erg koud zette, ik lag te vernikkelen. Dus ben ik een paar keer naar voren gelopen om eerst heel vriendelijk, maar later wat onvriendelijker erop aan te dringen dat hij mij niet ziek moest maken. Dat hielp wel, voor een tijdje.Mijn Spaans is inmiddels ook op dit soort handelingen gericht.
Over de veiligheid, er reed iemand mee die duidelijk zichtbaar een pistool bij zich had, dat gaf me een iets geruster gevoel. Ach waarom zouden ze ook alleen maar bij kantoren, banken en winkels staan.
Ik heb weinig van de route kunnen zien, maar sommige wegen waren behoorlijk slecht. Echter keurig op tijd, om 6:00 vanochtend arriveerde we in Flores. Een tuctuc bracht me verder naar mijn hotel.
Het weer is goed. Ik ben in Hostal Los amigos gegaan een typisch backpackers hostal. Goedkoop, goed, simpel maar schoon, gezellig en prima ingesteld, en van Nederlandse eigenaars. Ik heb een kamer kunnen bemachtigen (hoef dus niet in een hangmat). Kamer is helemaal open en boven de centrale binnenplaats, een soort boomhut waar je door de vloer naar beneden kijkt.
Eerst maar even (koud) gedoucht en (uitstekend) ontbeten. Toen was het wachten op Jeroen die mijn trekking naar El Mirador zou regelen. Toen ik het hotel instapte liep ik al meteen tegen mijn advertentie aan (Tom komt zondagochtend aan en wil naar El Mirador, wie gaat er mee?).
Er waren nog geen aanmeldingen, dus Jeroen zou in de loop van de dag andere middelen gaan inzette.
Ik ben Flores (op een eiland in Lago de Petzen Itza) gaan verkennen. Een leuk plaatsje met een unieke ligging. Ik heb aan het eind van de ochtend ook maar spontaan met de Lncha (tuctuc-bootje) een oversteek gemaakt naar San Miguel (op een schiereiland). Toen ik een kop koffie tegen kwam ben ik maar even met Oscar (de eigenaar van Posada San Miguel) blijven praten. Die heeft zelf een hele tijd op El Mirador gewerkt, dus dat was erg informatief. Daarna ben ik doorgelopen naar een Mirador (een uitzichtpunt op het schiereiland), met een prachtig overzicht over het hele meer. Toen ik daar vandaan ging ben ik even wat gaan varieren, met als gevolg dat ik 2 uur volledig verdwaald ben geraakt. Bergen, een schiereiland en de zon recht boven je hoofd helpt niet echt in de orientatie. Uiteindelijk heeft een landbouwer mij de weg gewezen en is zijn kleinzoon (Trujillo, 9 jaar) mij op zijn fiets voorgegaan. Het was bloedheet dus ik kwam doorweekt, maar voldaan thuis. Het was een schitterende wandeling door het bos.
Tijd voor lunch en internet en ´un poco descancar´, met wat kletspraatjes.
Jeroen was wat hoopvoller over enkele lopers, dus wie weet dat er toch iets gaat gebeuren. Tijdens deze internet sessie stort het overigens van de regen (en onweer). Maar hier schijnt dat iets meer in buien te komen. Leuk vooruitzicht voor in de jungle. Ach het is maar 5 dagen, zullen we maar denken. Wordt ik extra schoon gewassen.
Mijn eerste foto´s van Peten:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Peten?authkey=Gv1sRgCID2h_j476rFvQE#
Ik zou om 22:00 met een super luxe bus vertrekken. Zeer brede leren stoelen. Er werkten ook wel dingen niet, maar een kniesoor die daar op let. Normaal zou ik goed moeten kunnen slapen, ware het niet dat de chauffeur de airco wel erg koud zette, ik lag te vernikkelen. Dus ben ik een paar keer naar voren gelopen om eerst heel vriendelijk, maar later wat onvriendelijker erop aan te dringen dat hij mij niet ziek moest maken. Dat hielp wel, voor een tijdje.Mijn Spaans is inmiddels ook op dit soort handelingen gericht.
Over de veiligheid, er reed iemand mee die duidelijk zichtbaar een pistool bij zich had, dat gaf me een iets geruster gevoel. Ach waarom zouden ze ook alleen maar bij kantoren, banken en winkels staan.
Ik heb weinig van de route kunnen zien, maar sommige wegen waren behoorlijk slecht. Echter keurig op tijd, om 6:00 vanochtend arriveerde we in Flores. Een tuctuc bracht me verder naar mijn hotel.
Het weer is goed. Ik ben in Hostal Los amigos gegaan een typisch backpackers hostal. Goedkoop, goed, simpel maar schoon, gezellig en prima ingesteld, en van Nederlandse eigenaars. Ik heb een kamer kunnen bemachtigen (hoef dus niet in een hangmat). Kamer is helemaal open en boven de centrale binnenplaats, een soort boomhut waar je door de vloer naar beneden kijkt.
Eerst maar even (koud) gedoucht en (uitstekend) ontbeten. Toen was het wachten op Jeroen die mijn trekking naar El Mirador zou regelen. Toen ik het hotel instapte liep ik al meteen tegen mijn advertentie aan (Tom komt zondagochtend aan en wil naar El Mirador, wie gaat er mee?).
Er waren nog geen aanmeldingen, dus Jeroen zou in de loop van de dag andere middelen gaan inzette.
Ik ben Flores (op een eiland in Lago de Petzen Itza) gaan verkennen. Een leuk plaatsje met een unieke ligging. Ik heb aan het eind van de ochtend ook maar spontaan met de Lncha (tuctuc-bootje) een oversteek gemaakt naar San Miguel (op een schiereiland). Toen ik een kop koffie tegen kwam ben ik maar even met Oscar (de eigenaar van Posada San Miguel) blijven praten. Die heeft zelf een hele tijd op El Mirador gewerkt, dus dat was erg informatief. Daarna ben ik doorgelopen naar een Mirador (een uitzichtpunt op het schiereiland), met een prachtig overzicht over het hele meer. Toen ik daar vandaan ging ben ik even wat gaan varieren, met als gevolg dat ik 2 uur volledig verdwaald ben geraakt. Bergen, een schiereiland en de zon recht boven je hoofd helpt niet echt in de orientatie. Uiteindelijk heeft een landbouwer mij de weg gewezen en is zijn kleinzoon (Trujillo, 9 jaar) mij op zijn fiets voorgegaan. Het was bloedheet dus ik kwam doorweekt, maar voldaan thuis. Het was een schitterende wandeling door het bos.
Tijd voor lunch en internet en ´un poco descancar´, met wat kletspraatjes.
Jeroen was wat hoopvoller over enkele lopers, dus wie weet dat er toch iets gaat gebeuren. Tijdens deze internet sessie stort het overigens van de regen (en onweer). Maar hier schijnt dat iets meer in buien te komen. Leuk vooruitzicht voor in de jungle. Ach het is maar 5 dagen, zullen we maar denken. Wordt ik extra schoon gewassen.
Mijn eerste foto´s van Peten:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Peten?authkey=Gv1sRgCID2h_j476rFvQE#
Laatste dag Antigua
Vrijdag avond ben ik nog met Sophie uit Denemarken naar een muziekvoorstelling geweest. Sophie is een medestudente van me en we zijn tegelijk begonnen, dus we hebben ook een aantal activiteiten samen gedaan, zoals een paar keer uitgaan. Dit keer gingen we naar de Panza Verde, een zeer exclusieve tent, maar de muziek was Latin Jazz en dat is leuk.
Zaterdag zijn Sophie, Heidi en ik (Denemarken USA en NL, dus als iemand vraagt waar we vandaan komen is het wat ingewikkelder om ui te leggen) nog wat dorpen in de omgeving gaan verkennen. Je moet een keus maken.
Eerst naar San Miguel Duenas, daar vlak voor ligt Finca Valhalla, een Macademia boerderij van een alternatieve Amerikaan en zijn Guatemalteekse vrouw. Hier worden op een Eco manier Macademia noten geproduceerd. De bomen worden niet ge-ent en worden over Guatemala verspreid om nieuwe plantages op te zetten. Deze bomen produceren veel meer noten dan geentte. Schijnt een groot succes te zijn. Macademianoten worden ook in allerlei gezondheidsproducten gebruikt. Was erg de moeite waard. Bij de koffie hebben we Macademia pannekoekjes gegeten.
Het was verder prachtig weer dus hebben we verder naar San Antonio Aguas Calientes gewandeld, een prachtige wandeling, veel verder dan ik had verondersteld, maar dat was niet erg, bewegen is broodnodig. In San Antonio is een enorme markt waar vrouwen weven met de heupweeftechniek. Ik kon het niet nalaten een mooi wandkleed met 2 Quetzals erop te kopen. Het afdingen ging leuk en we genoten er allebei van, dus heel wat afgelachen. Ik zal er dus toch wel weer te veel voor hebben betaald!!!
Na terugkomst in Antihgua wilde ik nog een plaats zien, San Juan de Obispo. Sophie en Heidi haakten af, te moe (die jeugd van tegenwoordig toch :-)), darnaast hebben zij nu eenmaal meer tijd daar.
San Juan is de woonplaats van de eerste bisschop van Guatemala, schijnt geen verkeerde vent te zijn geweest en hij heeft een aantal keren Alvarez, de veroveraar van het land en een wrede tiran van de ergste soort, te hebben gecorrigeerd. Dat heeft overigens niet echt geholpen, maar enfin die bisschop werd er wel populair van. Er staat een groot klooster, zijn voormalig paleis en er is een mooi uitzicht over Antigua. Na een kort bezoekje ben ik mij gaan voorbereiden op de reis naar Flores (eten en omkleden e.d. en afscheid nemen van de familie.
Ik heb de laatste foto´s van Antigua e.o. nog aan dit album toegevoegd:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Antigua#
Zaterdag zijn Sophie, Heidi en ik (Denemarken USA en NL, dus als iemand vraagt waar we vandaan komen is het wat ingewikkelder om ui te leggen) nog wat dorpen in de omgeving gaan verkennen. Je moet een keus maken.
Eerst naar San Miguel Duenas, daar vlak voor ligt Finca Valhalla, een Macademia boerderij van een alternatieve Amerikaan en zijn Guatemalteekse vrouw. Hier worden op een Eco manier Macademia noten geproduceerd. De bomen worden niet ge-ent en worden over Guatemala verspreid om nieuwe plantages op te zetten. Deze bomen produceren veel meer noten dan geentte. Schijnt een groot succes te zijn. Macademianoten worden ook in allerlei gezondheidsproducten gebruikt. Was erg de moeite waard. Bij de koffie hebben we Macademia pannekoekjes gegeten.
Het was verder prachtig weer dus hebben we verder naar San Antonio Aguas Calientes gewandeld, een prachtige wandeling, veel verder dan ik had verondersteld, maar dat was niet erg, bewegen is broodnodig. In San Antonio is een enorme markt waar vrouwen weven met de heupweeftechniek. Ik kon het niet nalaten een mooi wandkleed met 2 Quetzals erop te kopen. Het afdingen ging leuk en we genoten er allebei van, dus heel wat afgelachen. Ik zal er dus toch wel weer te veel voor hebben betaald!!!
Na terugkomst in Antihgua wilde ik nog een plaats zien, San Juan de Obispo. Sophie en Heidi haakten af, te moe (die jeugd van tegenwoordig toch :-)), darnaast hebben zij nu eenmaal meer tijd daar.
San Juan is de woonplaats van de eerste bisschop van Guatemala, schijnt geen verkeerde vent te zijn geweest en hij heeft een aantal keren Alvarez, de veroveraar van het land en een wrede tiran van de ergste soort, te hebben gecorrigeerd. Dat heeft overigens niet echt geholpen, maar enfin die bisschop werd er wel populair van. Er staat een groot klooster, zijn voormalig paleis en er is een mooi uitzicht over Antigua. Na een kort bezoekje ben ik mij gaan voorbereiden op de reis naar Flores (eten en omkleden e.d. en afscheid nemen van de familie.
Ik heb de laatste foto´s van Antigua e.o. nog aan dit album toegevoegd:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Antigua#
Saturday, June 19, 2010
Antigua tot diploma uitreiking
Eerst nog wat aktiviteiten in Antigua. Op woensdag zijn we met school met een paar studenten naar een koffieplantage (La Azotea) in Jojotenango geweest. Jojotenango licht een paar kilometer ten noorden van Antigua. Op de plantage hebben we een rondleiding gekregen met een voorlichting over koffie, waarna we heerlijke koffie hebben gedronken. Op diezelfde plantage is ook een muzeum met lokale muziek instrumenten. Daar werden we rondgeleid door een Maya vrouwtje die zo klaar en helder uitleg gaf in het Spaans dat ik eraan ging twijfelen of ik nog wel Spaanse cursus moet volgen. Op de video met alerlei lokale culturele gebruiken rondom muziek, dus vooral fiesta's, viel het mij op hoeveel Peru en Guatemala gemeen hebben in dit opzicht. Dat kunnen feitelijk twee invloeden zijn: de duizenden jaren oude banden die de indiaanse volken met elkaar hebben (een Canadees vertelde mij dat hij ook veel herkent van de indianen uit Canada). En natuurlijk de Spaanse overheersing. Maar dan betekent het dat wat op de fiesta's wordt vertoond vooral van de Spanjaarden afkomstig is. Hoe dan ook, kleurrijk en feestelijk is het wel.
Na de excursie ben ik naar het Parque Central gegaan, altijd een mooie ontmoetingsplaats. Daar zat een man een gigantische sigaar te roken. Toen ik hem zei dat hij wel op Maximon leek (de lokale duistere afgod, zoiets van: als god niet bestaat is het altijd handig om nog een soort duivel achter de hand te hebben, hij wordt traditioneel toch wel behoorlijk vereerd, overigens komt dat in meer Latijnse landen voor). De man, Uwe, bleek een Canadees van Duitse origine te zijn, die hier al 12 jaar zijn pensioen viert met veel genoegen. Hij runt een grote sigarenwinkel en bouwt huizen. Leuk over van alles en nog wat zitten praten. Hij heeft me heel wat wegwijs hgemaakt voor de rest van mijn reis.
Het is erg wisselend weer. De temperatuur is goed, maar het regent veel (met onweer). Dan komt het met bakken uit de lucht. Ik heb een nieuwe grotere parapluie gekocht, want dat kleintje voor de rugzak helpt hier niet tegen.
Woensdag avond ben ik met een stel medestudenten naar een muziekcafe gegaan. Om 20:00 hebben we afgesproken op het Parque Central. Vol goede moed, onder de parapluie op weg. De eerste dwarsstraat die ik tegenkwam was verdwenen. Daar liep nu een snelstromende rivier. De wegen hebben hun afvoer hier in het midden, dus dat is ook het diepste punt. Kennelijk was het riool verstopt. Er was ook geen doorwaadbare plaats. Ik had mijn waterdichte bergschoenen aan, maar waterdicht helpt niet tegen overstromen. Er reden wel wat auto's en Tuktuks, dus ik heb mij door een Tuktuk laten overzetten.
Er zijn veel muziekcafe's. Ik kom het vaakst bij Rainbow, maar de anderen zijn niet te versmaden. In La Esquina zou een van de leden van de Buena Vista Social club met een orkest spelen. Helaas, wegens ziekte verzet. Maar de avond was leuk in de Rainbow bar.
Af en toe ga ik, als de mogelijkheid zich voordoet ook maar even fitnessen. Hard lopen durf ik hier niet aan, omdat je dan al gauw buiten de stad moet en dat vind ik (nog) niet helemaal verantwoord. Ik heb trouwens ook geen hardloopschoenden meegenomen. Ik heb 2 fitness centra ontdekt. Na mijn eerdere ervaring met de koude douche in de eerste is het dondcerdag de beurt aan de tweede. De toestellen zijn oud, maar ze werken en het is even wennen aan de gewicht instellingen. Echter ook hier een koude douche. Ach je kunt niet alles hebben.
Ik voel me daarna weer goed. Hoewel ik hele einden loop en dat is toch ook een soort sporten.
De kranten hier staan continu bol van de overstromingen en aardverschuivingen overal in het land. Maar er zijn ook berichten over de slachtoffers van de regenval in Europa. Agatha en de zeer zware regenval daarna heeft hier haar sporen wel verdiend. En de echte slachtoffers zijn natuurlijk de allerarmsten die toch al niets hebben. Daarboven op een regering die maar weinig tot stand kan brengen en de ellende is niet te overzien.
Al die wateroverlast leidt er ook nog toe dat de kosten voor (basis) levensonderhoud in korte tijd verdubbelen, volgens een tabelletje in de krant.
Consuelo, mijn gastvrouw, heeft een papegaai. Een prachtige groene die ook nog allerlei dingen zegt. Maar als ik Nederlands met hem praat zegt hij niets terug. Hij heet Bebe.
Donderdag was mijn muziek avond een eclatant succes. Na mijn eerste biertje in Rainbow bij een niet zo goede muzikant te hebben genuttigd ben ik naar La Esquina gegaan. Daar zat een 3-mans formatie (2 gitaren, 1 bongo's) en dat was super, vooral Latin. Om 22:30 moest ik me echt losrukken.
Vanochtend was mijn laatste lesochtend. De diploma uitreiking waas hardstikke leuk. Degenen die voor het laatst waren moesten een toespraak houden. Ik ben wel wat gewend, maar daar werd ik toch een beetje nerveus van. Ik had niets opgeschreven (ik was de enige die de toespraak uit mijn hoofd deed). Dus weet ik niet meer wat ik heb gezegd (achteraf), maar het was kennelijk goed, want ik kreeg applaus en ik voelde me goed tijdens de toespraak. Ik heb iedereen bedankt en mijn waardering uitgesproken voor de uitstekende ontvangst en lessen.
Na nog een demo Salsa van John (uit Korea) die volgens mij Salsa leuker vond dan Spaans, hebben we de diploma uitreiking afgesloten. Nog even wat restles en evaluaties invullen en ik kan tevreden terugkijken op een leuke gezellige en productieve week Spaans (op nivel Intermedia Alto). Ik heb zelf niet zo een gevoel dat het me makkelijk afgaat, maar ik krijg wel steeds complimentjes van de leraren (aardige mensen !!!!).
Voelt weer heel anders aan als je school is afgerond, alsof ik vakantie heb. Vanmiddag wilde ik naar Cerro de Cruz gaan. Op een berg ten Noorden van de stad staat een groot kruis en daar kun je naar toe wandelen. Iedereen (lokale mensen en buitenstaanders) die ik tot nog toe heb gesproken ontraadt om daarheen te lopen vanwege rovers. De toeristenpolitie organiseeert 2 x per dag een tocht daar naartoe, onder hun begeleiding. Dus ik heb me daar vanmiddag voor aangemeld. Ik doe allemaal dingen die verstandig zijn, maar die helemaal niet bij mij horen. Dus om 15:00 ben ik in de politieauto gestapt en keurig naar boven gebracht. Goed voor mijn Spaans, maar dat is dan ook alles. Boven aan gekomen krijg ik 10 minuten om foto's van de stad te maken. Ik kom er echter achter dat er permanente bewaking op de berg is en dat het helemaal niet gevaarlijk is. Dat wordt bevestigd door de 2 agenten die mij naar boven hebben gebracht. Het is mooi weer dus heb ik besloten om dan gewoon maar zelf omlaag te lopen, dat geeft weer een gevoel alsof ik weer normaal wordt. Het uitzicht vanaf het kruis over Antigua is overigens prachtig met een mooi gezicht op de 3 vulkanen vlakbij.
Vanochtend bij het ontbijt werd me verteld dat er vanacht om 3:30 een aardschok is geweest. Er zijn veel mensen die het hebben gemerkt aan rinkelende ramen en beweging. Ik heb niets gevoeld/gehoord, maar ben wel om die tijd wakker geweest, misschien dus toch.
Ik heb foto's toegevoegd aan het Antigua album:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Antigua#
Na de excursie ben ik naar het Parque Central gegaan, altijd een mooie ontmoetingsplaats. Daar zat een man een gigantische sigaar te roken. Toen ik hem zei dat hij wel op Maximon leek (de lokale duistere afgod, zoiets van: als god niet bestaat is het altijd handig om nog een soort duivel achter de hand te hebben, hij wordt traditioneel toch wel behoorlijk vereerd, overigens komt dat in meer Latijnse landen voor). De man, Uwe, bleek een Canadees van Duitse origine te zijn, die hier al 12 jaar zijn pensioen viert met veel genoegen. Hij runt een grote sigarenwinkel en bouwt huizen. Leuk over van alles en nog wat zitten praten. Hij heeft me heel wat wegwijs hgemaakt voor de rest van mijn reis.
Het is erg wisselend weer. De temperatuur is goed, maar het regent veel (met onweer). Dan komt het met bakken uit de lucht. Ik heb een nieuwe grotere parapluie gekocht, want dat kleintje voor de rugzak helpt hier niet tegen.
Woensdag avond ben ik met een stel medestudenten naar een muziekcafe gegaan. Om 20:00 hebben we afgesproken op het Parque Central. Vol goede moed, onder de parapluie op weg. De eerste dwarsstraat die ik tegenkwam was verdwenen. Daar liep nu een snelstromende rivier. De wegen hebben hun afvoer hier in het midden, dus dat is ook het diepste punt. Kennelijk was het riool verstopt. Er was ook geen doorwaadbare plaats. Ik had mijn waterdichte bergschoenen aan, maar waterdicht helpt niet tegen overstromen. Er reden wel wat auto's en Tuktuks, dus ik heb mij door een Tuktuk laten overzetten.
Er zijn veel muziekcafe's. Ik kom het vaakst bij Rainbow, maar de anderen zijn niet te versmaden. In La Esquina zou een van de leden van de Buena Vista Social club met een orkest spelen. Helaas, wegens ziekte verzet. Maar de avond was leuk in de Rainbow bar.
Af en toe ga ik, als de mogelijkheid zich voordoet ook maar even fitnessen. Hard lopen durf ik hier niet aan, omdat je dan al gauw buiten de stad moet en dat vind ik (nog) niet helemaal verantwoord. Ik heb trouwens ook geen hardloopschoenden meegenomen. Ik heb 2 fitness centra ontdekt. Na mijn eerdere ervaring met de koude douche in de eerste is het dondcerdag de beurt aan de tweede. De toestellen zijn oud, maar ze werken en het is even wennen aan de gewicht instellingen. Echter ook hier een koude douche. Ach je kunt niet alles hebben.
Ik voel me daarna weer goed. Hoewel ik hele einden loop en dat is toch ook een soort sporten.
De kranten hier staan continu bol van de overstromingen en aardverschuivingen overal in het land. Maar er zijn ook berichten over de slachtoffers van de regenval in Europa. Agatha en de zeer zware regenval daarna heeft hier haar sporen wel verdiend. En de echte slachtoffers zijn natuurlijk de allerarmsten die toch al niets hebben. Daarboven op een regering die maar weinig tot stand kan brengen en de ellende is niet te overzien.
Al die wateroverlast leidt er ook nog toe dat de kosten voor (basis) levensonderhoud in korte tijd verdubbelen, volgens een tabelletje in de krant.
Consuelo, mijn gastvrouw, heeft een papegaai. Een prachtige groene die ook nog allerlei dingen zegt. Maar als ik Nederlands met hem praat zegt hij niets terug. Hij heet Bebe.
Donderdag was mijn muziek avond een eclatant succes. Na mijn eerste biertje in Rainbow bij een niet zo goede muzikant te hebben genuttigd ben ik naar La Esquina gegaan. Daar zat een 3-mans formatie (2 gitaren, 1 bongo's) en dat was super, vooral Latin. Om 22:30 moest ik me echt losrukken.
Vanochtend was mijn laatste lesochtend. De diploma uitreiking waas hardstikke leuk. Degenen die voor het laatst waren moesten een toespraak houden. Ik ben wel wat gewend, maar daar werd ik toch een beetje nerveus van. Ik had niets opgeschreven (ik was de enige die de toespraak uit mijn hoofd deed). Dus weet ik niet meer wat ik heb gezegd (achteraf), maar het was kennelijk goed, want ik kreeg applaus en ik voelde me goed tijdens de toespraak. Ik heb iedereen bedankt en mijn waardering uitgesproken voor de uitstekende ontvangst en lessen.
Na nog een demo Salsa van John (uit Korea) die volgens mij Salsa leuker vond dan Spaans, hebben we de diploma uitreiking afgesloten. Nog even wat restles en evaluaties invullen en ik kan tevreden terugkijken op een leuke gezellige en productieve week Spaans (op nivel Intermedia Alto). Ik heb zelf niet zo een gevoel dat het me makkelijk afgaat, maar ik krijg wel steeds complimentjes van de leraren (aardige mensen !!!!).
Voelt weer heel anders aan als je school is afgerond, alsof ik vakantie heb. Vanmiddag wilde ik naar Cerro de Cruz gaan. Op een berg ten Noorden van de stad staat een groot kruis en daar kun je naar toe wandelen. Iedereen (lokale mensen en buitenstaanders) die ik tot nog toe heb gesproken ontraadt om daarheen te lopen vanwege rovers. De toeristenpolitie organiseeert 2 x per dag een tocht daar naartoe, onder hun begeleiding. Dus ik heb me daar vanmiddag voor aangemeld. Ik doe allemaal dingen die verstandig zijn, maar die helemaal niet bij mij horen. Dus om 15:00 ben ik in de politieauto gestapt en keurig naar boven gebracht. Goed voor mijn Spaans, maar dat is dan ook alles. Boven aan gekomen krijg ik 10 minuten om foto's van de stad te maken. Ik kom er echter achter dat er permanente bewaking op de berg is en dat het helemaal niet gevaarlijk is. Dat wordt bevestigd door de 2 agenten die mij naar boven hebben gebracht. Het is mooi weer dus heb ik besloten om dan gewoon maar zelf omlaag te lopen, dat geeft weer een gevoel alsof ik weer normaal wordt. Het uitzicht vanaf het kruis over Antigua is overigens prachtig met een mooi gezicht op de 3 vulkanen vlakbij.
Vanochtend bij het ontbijt werd me verteld dat er vanacht om 3:30 een aardschok is geweest. Er zijn veel mensen die het hebben gemerkt aan rinkelende ramen en beweging. Ik heb niets gevoeld/gehoord, maar ben wel om die tijd wakker geweest, misschien dus toch.
Ik heb foto's toegevoegd aan het Antigua album:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Antigua#
Wednesday, June 16, 2010
Spaanse lessen
Ik blijk in niveau behoorlijk te zijn opgeschoten. Er zijn 4 niveaus (en daarbovenop een gespecialiseerd niveau). Ik zit nu in niveau 3, met uitstapjes naar niveau 4. Dus ik ben niet ontevreden. Ze houden het ook op prive les omdat ik er maar een week ben, dan kunnen we lekker doorstomen. Ik heb 2 leraren, Alma (lerares) en Eric en er zit ook nog een stagiaire bij Veronica. Het gaat leuk en we lachen ook heel wat af. Ik hoor veel over het land en zij over Nederland. Vandaag een rondleiding gehad naar de Merced kerk. Een prachtig gebouw met veel aardbeving historie. En Salsa les. Dat was voor mij voor het eerst en topsport.
Ik zit te klooien met mijn internet en de USB stick waar ik al mijn data op heb meegenomen. Het is echt wel loslaten, of eigenlijk erg behelpen, zo zonder mijn communicator.
De eerste foto's:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Antigua#
Ik zit te klooien met mijn internet en de USB stick waar ik al mijn data op heb meegenomen. Het is echt wel loslaten, of eigenlijk erg behelpen, zo zonder mijn communicator.
De eerste foto's:
http://picasaweb.google.com/recumbent.tom.picasa/Antigua#
Subscribe to:
Posts (Atom)